• facebook
  • rss
  • Srebrny jubileusz diecezji

    Łukasz Sianożęcki

    |

    Gość Elbląski 12/2017

    dodane 23.03.2017 00:00

    Wizyta Jana Pawła II, peregrynacja obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej oraz trwający obecnie synod – to tylko kilka z najważniejszych wydarzeń 25 lat istnienia diecezji elbląskiej.

    Bullą papieską „Totus Tuus Poloniae populus” 25 marca 1992 roku została erygowana diecezja elbląska. Pierwszym biskupem diecezji został mianowany bp Andrzej Śliwiński, a od początku powoływania do życia jej struktur obecny przy tych pracach był również bp Józef Wysocki.

    – W tym nowym podziale polskich diecezji chodziło o to, aby ułatwiony był kontakt biskupa z wiernymi, i aby łatwiejsza była sama posługa – wyjaśnia biskup Józef. Tereny wokół Elbląga należały wówczas do ogromnej diecezji warmińskiej. – Była to największa obszarowo diecezja w kraju i w 1989 roku obejmowała ponad 24 500 km kw. – mówi ks. prof. Wojciech Zawadzki, badacz dziejów regionu. W jego ocenie taki podział był więc konieczny, a w zamyśle Jana Pawła II miał zbliżyć biskupów diecezjalnych i duchowieństwo do wiernych w parafiach, a przez to usprawnić duszpasterstwo. W dniu erygowania diecezja elbląska miała ok. 480 tys. mieszkańców, z czego do katolicyzmu przyznawało się 465 tys. osób. Pracowało w niej 243 księży (2 biskupów, 175 kapłanów diecezjalnych, 60 kapłanów zakonnych, 6 kapłanów z innych diecezji). Na jej terenie znajdowało się 135 parafii. W okresie 25 lat istnienia diecezji biskup elbląski zniósł dwie parafie (pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pastwie i Matki Bożej Królowej Polski w Dobrym) i erygował 24 nowe.

    Niełatwe początki

    – Przed podziałem diecezja warmińska stanowiła olbrzymią terytorialnie kościelną jednostkę administracyjną, obejmującą tereny odmienne historycznie, kulturowo i religijnie. W ówczesnej sytuacji trudno było niekiedy znaleźć wspólny mianownik duszpasterskich działań na tak rozległym terenie – zwraca uwagę ks. prof. Zawadzki. – W 1992 roku powołano do istnienia diecezję elbląską, można rzec, „przyjazną” duszpasterstwu. Od początku nie brakowało pracy. – Dla mnie na szczęście nie było to nic nowego, gdyż już trzy lata pracowałem jako biskup w Ełku, więc znałem specyfikę regionu – wspomina biskup Józef. – Początki, jak wszędzie, nie były łatwe, ale ja byłem gotowy na wszystko – uśmiecha się. Należało stworzyć przede wszystkim struktury diecezji. Nowy ordynariusz powołał więc do istnienia wiele instytucji diecezjalnych i duszpasterskich. – Już 25 marca 1992 roku biskup Śliwiński erygował Kurię Diecezjalną Elbląską. W tym samym dniu mianowano wikariuszy generalnych, kanclerza, notariusza, korespondenta diecezjalnego i sekretarkę – wylicza ks. prof. Zawadzki. Stopniowo powoływano do istnienia kolejne wydziały kurialne, a także Wyższe Seminarium Duchowne, diecezjalną Caritas. W następnych latach powstały Pomezańskie Studium Teologiczne w Elblągu i Kwidzynie, Diecezjalne Centrum Duszpasterskie, Dom Formacyjny Świętego Wojciecha w Mikoszewie, Dom Formacyjny Rodzin w Elblągu. – Powolutku więc wchodziliśmy w tę posługę – mówi biskup Józef.

    Pamiętajmy jego słowa

    Stworzenie struktur było pierwszym stopniem budującym tożsamość diecezji. Wśród kolejnych dat i wydarzeń stanowiących milowe kroki w jej rozwoju, w zgodnej ocenie przedstawiany jest 6 czerwca 1999 r. Tego dnia diecezję odwiedził papież Jan Paweł II i odprawił nabożeństwo czerwcowe na lotnisku w Elblągu. – W nabożeństwie wzięło udział co najmniej 250 tysięcy wiernych. W homilii papież przypomniał o świętych i błogosławionych tej ziemi – św. Wojciechu, bł. Dorocie z Mątów Wielkich, bł. Reginie Protmann i bł. ks. Władysławie Demskim – wspomina ks. Zawadzki. W homilii Ojciec Święty powiedział m.in.: „Pozdrawiam cały młody Kościół elbląski, który w szczególny sposób związany jest z postacią św. Wojciecha. Niedaleko bowiem stąd – jak głosi tradycja – oddał on życie za Chrystusa w Świętym Gaju. Śmierć tego męczennika wydaje w ciągu historii obfite owoce świętości na tej ziemi. Pragnę w tym miejscu wspomnieć bł. Dorotę z Mątowów, żonę i matkę dziewięciorga dzieci, a także sługę Bożą Reginę Protmann, założycielkę Zgromadzenia Sióstr św. Katarzyny (…). W poczet błogosławionych zostanie również zaliczony syn tej ziemi, ks. Władysław Demski, który oddał życie w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen, broniąc publicznie krzyża znieważonego świętokradzko przez oprawców. Wy przejęliście niejako to wspaniałe dziedzictwo i trzeba, byście je chronili, rozwijali i na tym solidnym fundamencie wiary i życia religijnego budowali przyszłość tej ziemi i Kościoła elbląskiego” – wspomina ks. Wojciech Guzewicz. – Musimy ciągle powracać do tego, co nam wtedy powiedział Ojciec Święty – zwraca uwagę biskup Józef. – Wtedy powtórzył także swoje słowa, że wielu żyje tak, jakby Boga nie było. I dlatego, poświęcając to swoje przesłanie Najświętszemu Sercu Jezusowemu, postawił nam wielkie zadanie.

    Wizyta Mateczki

    Kolejnym wielkim wydarzeniem, które objęło swoim zasięgiem całą diecezję, była peregrynacja kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w 2012 roku. Od 3 marca do 24 sierpnia obraz nawiedzał wszystkie parafie diecezji. Uroczystość zakończenia peregrynacji obrazu po diecezji elbląskiej odbyła się na placu katedralnym, gdzie Mszę św. celebrował i homilię wygłosił nuncjusz apostolski w Polsce arcybiskup Celestino Migliore. Nawiedzenie kopii jasnogórskiego obrazu zbiegło się z 20. rocznicą powstania diecezji. – To było wielkie przeżycie i cudowne uroczystości, ale podobnie jak w przypadku wizyty Jana Pawła II, musimy pamiętać, aby z nich czerpać siłę do pracy w każdej parafii na co dzień – tłumaczy bp Wysocki. Sił do codziennej pracy ma również dostarczyć trwający obecnie Synod Diecezji Elbląskiej. – Myślę, że po samym erygowaniu diecezji, po wizycie Jana Pawła II i po peregrynacji obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, obecny synod można określić czwartym filarem budowania tożsamości naszej diecezji – przyznaje biskup Józef. – Mobilizuje nas do tego, aby się przyjrzeć rzeczywistości, ocenić ją i działać. Dlatego jest on wielką sprawą, lecz trzeba to wszystko prowadzić w Duchu Bożym i z chęcią odczytywania woli Bożej. Dlatego przeprowadzony solidnie i bez pośpiechu synod będzie dobrym wskazaniem na kolejne 25 lat – podsumowuje.

    Kalendarium:

    25 marca 1992 – erygowanie diecezji elbląskiej; 11 maja 1992 – powstanie Sądu Diecezjalnego w Elblągu; 17 maja 1992 – ingres bp. Andrzeja Śliwińskiego do katedry w Elblągu; 27 lipca 1993 – wyrusza pierwsza Elbląska Pielgrzymka Piesza na Jasną Górę; 8 października 1993 – początek pierwszego roku akademickiego w elbląskim Wyższym Seminarium Duchownym, w budynkach przy ul. Bożego Ciała 10 (do tej pory istniało razem z WSD w Olsztynie); 22 kwietnia 1995 – poświęcenie przez arcybiskupa wrocławskiego Henryka Gulbinowicza odbudowanego gmachu kurii diecezjalnej przy ul. Mostowej w Elblągu; 6 grudnia 1998 – otwarcie archiwum diecezjalnego. Gmach poświęcił arcybiskup gdański Tadeusz Gocłowski; 6 czerwca 1999 – wizyta Jana Pawła II w Elblągu; 1 października 1999 – afiliacja seminarium elbląskiego do Wydziału Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie; 25 marca 2002 – erygowanie Kapituły Kolegiackiej Żuławskiej w Nowym Stawie przez biskupa Andrzeja Śliwińskiego; 2 sierpnia 2003 – rezygnacja biskupa Andrzeja Śliwińskiego ze stanowiska ordynariusza elbląskiego i ustanowienie dotychczasowego sufragana diecezji tarnowskiej biskupa Jana Styrny nowym ordynariuszem elbląskim; 23 sierpnia 2003 – ingres biskupa Jana Styrny do katedry w Elblągu; 9 września 2009 – śmierć pierwszego biskupa elbląskiego Andrzeja Śliwińskiego; 14 września 2009 – pogrzeb bp. Andrzeja Śliwińskiego w katedrze diecezjalnej. Eucharystii przewodniczył arcybiskup metropolita gnieźnieński Henryk Muszyński. Trumnę z ciałem złożono w krypcie biskupów pod katedrą elbląską; 3 marca–24 sierpnia 2012 – peregrynacja Matki Bożej w cudownym obrazie jasnogórskim; 19 października 2013 – ustanowienie sanktuarium pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy przy kościele redemptorystów pw. Matki Boskiej Królowej Polski; 24 listopada 2013 – bp Jan Styrna na zakończenie Roku Wiary ogłasza, że w październiku na ręce papieża Franciszka złożył rezygnację z urzędu biskupa diecezjalnego elbląskiego; 10 maja 2014 – bp Jacek Jezierski, dotychczasowy biskup pomocniczy archidiecezji warmińskiej, został mianowany przez papieża Franciszka nowym ordynariuszem elbląskim; 8 czerwca 2014 – ingres bp. Jacka Jezierskiego do katedry w Elblągu; 27 marca 2015 – otwarcie pierwszego w Elblągu okna życia.

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół