Nowy numer 38/2023 Archiwum

Głosić Ewangelię życiem

– Posługa diakonatu to droga uświęcenia wspólnoty, ale przede wszystkim uświęcenia własnego – mówił biskup Skibicki.

W katedrze św. Mikołaja w Elblągu 1 lipca odbyły się uroczystości święceń diakona stałego. Piotr Olbryś z parafii św. Urszuli Ledóchowskiej w Malborku będzie już dwunastym mężczyzną w diecezji elbląskiej pełniącym tę posługę. Obrzędom święceń i Eucharystii przewodniczył bp Wojciech Skibicki, który wygłosił również homilię.

Jak przypominał bp Skibicki, jednym z zadań diakona jest głoszenie Ewangelii. – Ale to głoszenie Ewangelii nie polega jedynie na proklamacji słów Pisma Świętego. Polega także na takim życiu, przez które tę Ewangelię się głosi, na ile jest to możliwe. I pokazywanie innym w codzienności życia drogi do Zbawienia – zauważył kapłan.

Biskup zwracał uwagę, że przyjmując święcenia, diakon przyjmuje na siebie wiele nowych zadań. – Ale one nie zastępują wszystkich tych zadań życiowych, które w swoim życiu już podjął. Ma bowiem przecież swoją rodzinę, wobec której jest zobowiązany jako małżonek i ojciec. Ma także swoje zadania, które wynikają z pracy zawodowej. To wszystko pozostaje. Ale dziś będzie mógł podjąć te zadania, które poprzez sakrament święceń zostają mu powierzone – podkreślał.

Do obowiązków diakona stałego należą m.in. pomoc biskupowi i prezbiterom w posłudze ołtarza. Jest to też wspomniane głoszenie Ewangelii, ale także przygotowywanie ofiary, rozdzielanie wiernym Ciała i Krwi Pańskiej. Oprócz tego na polecenie biskupa może również głosić kazania, przewodniczyć modlitwom, udzielać chrztu św., asystować przy zawieraniu związków małżeńskich oraz je błogosławić. Diakon może również nosić wiatyk ciężko chorym czy przewodniczyć pogrzebom.

Od 1 lipca w diecezji elbląskiej posługuje już 12 diakonów stałych. Spośród nich 10 jest żonatych, zaś dwóch przyjęło tę posługę jako celibatariusze. – Pełnią tę posługę dość krótko, ale już są znani i rozpoznawani. Kościół lokalny przyjął ich z radością – podkreślał biskup Skibicki.

Kapłan zwracał uwagę, że posługa diakonatu jest nie tylko służbą dla wspólnoty wierzących, ale również drogą dla własnego uświęcenia. – Dziś towarzyszą nam osoby ze stanu dziewic konsekrowanych, które również podejmują swoje zadania i swoją drogę w Kościele. I każda z tych form jest drogą uświęcenia wspólnoty, ale przede wszystkim także uświęcenia własnego – dodawał.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zapisane na później

Pobieranie listy

Quantcast