Dzień, w którym piesza pielgrzymka wyrusza na Jasną Górę, jest zawsze momentem niezwykłym. Towarzyszy mu zazwyczaj wiele radości, pojawia się mnóstwo ciepłych słów i zapewnień o modlitwie, nie brakuje także wzruszeń. Ale płaczą tylko ci, którzy zostają w domu. – Dawniej sama z wielką chęcią chodziłam do Częstochowy. Byłam u Czarnej Madonny na własnych nogach kilkanaście razy. Dziś odprowadzam córkę – mówi wyraźnie wzruszona pani Karolina.